اتهام زنی گسترده مقدمه آغاز تجاوز ارضی جدید

به گزارش سراج24؛  چند تحول تقریباً هم‌زمان علیه ایران در حال شکل‌گیری است که مدیریت کننده آن آمریکا و اسرائیل است؛ «طرح اتهام مشارکت دو تبعه ایرانی در توطئه‌ای علیه جامعه یهودیان منچستر»، «پرونده جداگانه مرتبط با یک پایگاه هوایی آمریکا در بریتانیا»، «بیانیه مشترک حدود ۵۰ کشور درباره تداوم محدودیت‌های مرتبط با ایران» و آخرین آن نیز حادثه هواپیمای فلای‌دبی و مطرح شدن احتمال ارتباط آن با ایران. اگر چه در پرونده هواپیما هنوز تحقیقات ادامه دارد و حتی درباره انگیزه و ارتباط خارجی عامل حادثه نیز نتیجه نهایی اعلام نشده است. با این حال، نتانیاهو از «هزینه بسیار سنگین» برای هر طرفی که پشت این حادثه باشد سخن گفته و ترامپ نیز صراحتاً هشدار داده است که در صورت اثبات ارتباط ایران، تهران با پاسخ بسیار سختی مواجه خواهد شد. 

تعدد اتهام افکنی علیه ایران تا حدودی یادآور پرونده موسوم به «حادثه لاکربی» است که طی آن آمریکا و انگلیس با اتهام زنی به دولت لیبی زمینه پرونده سازی علیه این کشور را فراهم ساخته و مقدمات تشدید اعمال تحریم های بین المللی و فشارهای بیرونی را اعمال کردند. 
در سال 1988،‌ هواپیمای مسافری شرکت «پن امیرکن» با 259 سرنشین بر اثر انفجار در آسمان منطقه لاکربی اسکاتلند، سرنگون می شود و علاوه بر 259 سرنشین هواپیما، 11 نفر هم در زمین و بر اثر اصابت لاشه هواپیما، کشته شدند. 190 نفر از کشته شدگان،‌ شهروندان امریکایی بودند. هواپیما در حال پرواز از لندن به نیویورک بود.

بعد از حادثه، امریکا و بریتانیا،‌ علاوه بر «ابوعجیله» دو نفر دیگر به نام های «عبدالباسط المقرحی» و «الامین خلیفه فحیمه» (اعضای دستگاه های اطلاعاتی حکومت قذافی) را به دخالت در این حادثه متهم کردند. 

آمریکا و انگلیس به همین بهانه تحریم های گسترده ای را از مسیر شورای امنیت علیه لیبی اعمال می کنند و نهایتاً از موضع قبلی خود در این باره که دو مظنون لیبیایی حادثه لاکربی باید برای محاکمه به یکی از این دو کشور مسترد شوند صرفنظر و می پذیرند که این دو در دادگاهی در هلند با حضور قضات اسکاتلندی و رعایت قوانین اسکاتلند محاکمه شوند .

در همان برهه زمانی آمریکا اعلام می کند چنانچه لیبی دو مظنون لیبیایی را به هلند تحویل ندهد، واشنگتن و لندن از شورای امنیت خواهند خواست واکنش لیبی را مورد بررسی قرار دهد .شورای امنیت به دنبال تصمیم آمریکا و انگلیس برای محاکمه دو مظنون لیبیایی در هلند، تحریم های علیه لیبی را به حالت تعلیق درآورد اما لیبی خواستار لغو این تحریم هاست. تحریم های لیبی شش سال پیش و بعد از آنکه این کشور حاضر نشد دو تبعه لیبی را که از سوی آمریکا و انگلیس متهم به دست داشتن در حادثه سقوط هواپیمای پان آمریکن شده بودند برای محاکمه به این کشور یا انگلیس تحویل دهد برقرار شد .چنین حوادثی نهایتاً باعث شد ایالات متحده در کنار سایر شرکای خود حلقه محاصره و تحریم را علیه لیبی تنگ و تنگ تر نماید و در نهایت ذیل تصمیم شورای امنیت سازمان ملل به لیبی حمله نظامی کند و دولت معمر قذافی را سرنگون نماید.

از این نمونه فراوان است که طی آن ایالات متحده تلاش کرده است تا با اتهام افکنی علیه سایر کشورها زمینه اعمال فشار برای استانداردسازی رفتار آنها را رقم بزند و جوسازی رسانه ای نتانیاهو و ترامپ در همین جهت باید تفسیر شود.

اهمیت تحولات مورد اشاره علیه ایران طی روزهای اخیر الزاماً به معنای صحت  تک‌تک اتهام‌ها نیست؛ بلکه در انباشت و تعدد آنهاست. وقتی هم‌زمان، ایران در چند پرونده مختلف در قالب یک تهدید امنیتی، تروریستی و اشاعه‌ای بازنمایی شود، هزینه سیاسی اقدامات بعدی علیه تهران کاهش می‌یابد و دامنه گزینه‌های امنیتی و نظامی طرف مقابل افزایش پیدا می‌کند. بنابراین به نظر می رسد با مجموعه‌ای از حوادث به ظاهر مستقل مواجهیم که مدیریت آنها توسط یک جریان واحد اداره می شود؛ به بیان بهتر شاهد شکل‌گیری تدریجی یک چارچوب روایی هستیم که می‌تواند در صورت وقوع حادثه‌ای بزرگ‌تر، مبنای اقدام قرار بگیرد. ایالات متحده آمریکا تلاش دارد فضای پیرامون ایران را از حالت صرفاً «تحریم‌شدگی» به حالت «امنیتی‌شدن» تبدیل کند چرا که به زعم هیات حاکمه این کشور امنیتی‌شدن یک کشور گاهی مقدمه اقداماتی است که پیش از وقوع‌شان، افکار عمومی و متحدان باید برای پذیرش آنها آماده شده باشند.

زمانی که با اتهام افکنی های گسترده رویکرد ایران در عرصه بین المللی مغایر با صلح و امنیت بین المللی معرفی شد بهتر می توان برای آغاز دور بعدی تجاوز ارضی به خاک ایران افکار عمومی دنیا را آماده ساخت و به یک جنگ غیرقانونی، پوسته حقوقی داد.