خورشید مردم سوریه از غرب غروب کرد

به گزارش سراج24؛ اینکه چشم انداز اقتصاد سوریه به کیفیت همین کلیپ تبلیغاتی امیدوار کننده است و آیا آینده مردم این کشور به میزانی که نحله های فکری غربگرا القاء می کنند امید و روشنی را تداعی می کند یا خیر را بر اساس واقعیت های موجود و مقایسه شرایط قبل و بعد از بشار اسد را می توان مورد سنجش منصفانه قرار داد.

چرایی اعتراضات سراسری در سوریه
پس از گذشت چند هفته از آن کلیپ تبلیغاتی جولانی، بسیاری از نقاط سوریه دستخوش اعتراضات سراسری شده و گستره آن به معره النعمان در ادلب رسیده است؛ عامل اصلی گسترش اعتراضات در این کشور افزایش قیمت نفت است. دولت جولانی از قیمت گازوئیل را حدود ۴۰ درصد و بنزین را حدود ۲۶ تا ۲۸ درصد افزایش داد و همین افزایش قیمت حتی منجر به آن شد که در برخی نقاط معترضان جاده‌ها را هم مسدود کنند.

وضعیت اقتصادی مردم سوریه در دوران جولانی بعد از بشار اسد دچار تغییرات فاحشی شد؛ بر اساس آنچه در ادامه اشاره می شود، در دوره جولانی قیمت نان ۳۰ برابر، قیمت برق ۷ برابر و جمعیت زیر خط فقر این کشور ۲۵ درصد افزایش یافته است آنهم در شرایطی که «درمان رایگان» جزء لاینفک خدمات پزشکی به مردم این کشور بوده است که چنین خدماتی نیز حذف شد.

قیاس وضعیت مردم قبل و بعد از بشار اسد
اگر چه قبل از تزریق شورش های اجتماعی غرب به خیابان های سوریه در دوران بشار اسد، مردم این کشور نماد رفاه را در بین کشورهای عربی داشتند با اینحال بعد از سال 2011 اوضاع این کشور دستخوش تغییرات جدی قرار گرفت. بعد از تحرک تروریست های داعش، تحریر الشام و سایر گروههای تحت حمایت غرب اقتصاد سوریه و وضعیت معیشتی مردم در شرایطی وخیم قرار گرفت، جنگ داخلی، تحریم‌ های بین‌المللی، سقوط ارزش پول ملی و نابسامانی بازار، فشار سنگینی بر زندگی روزمره مردم وارد نمود.

 با این حال، پس از سقوط حکومت اسد و روی کار آمدن ابومحمد الجولانی، این توقع بوجود امد که با کاهش تحریم‌ها، بهبود روابط با آمریکا و گسترش مناسبات با کشورهای عربی حاشیه خلیج فارس، شرایط اقتصادی و معیشتی بهبود یابد؛ دقیقاً مشابه به همانچیزی که بعد از امضای برجام و بعد از حمله نیروهای ناتو به لیبی و یا حتی پس از سقوط صدام حسین در عراق عنوان می شد.                

آمار رسمی و غیر رسمی منابع مختلف خبری -روزنامه نوبنیاد- نشان می دهد، آنچه جولانی با دلگرمی آمریکا به عنوان وعده های اقتصادی و معیشتی ابراز می کرد، حداقل در بسیاری از شاخص‌ های معیشتی، به مرز تحقق نیز نزدیک نشده است. افزایش هزینه‌ های زندگی، به‌ویژه در بخش انرژی، نان، برق، مسکن و حمل‌ونقل، فشار مضاعفی بر خانوارهای سوری وارد کرده است به طوریکه طی روزهای اخیر عامل اعتصاب و اعتراض های مردمی همین افزایش شدید قیمت گازوئیل، گاز و بنزین بود.

زمان حکومت بشار اسد، قیمت یک بسته نان یارانه‌ای حدود ۵۰۰ لیر سوری که در دوره فعلی به حدود 7 قیمت رسیده و به رقم به ۴ هزار لیر افزایش یافته است. این افزایش ۸۰۰ درصدی که البته با کاهش وزن بسته نان نیز همراه شده است، سفره مردم را از قوت غالب هم تهی کرده است. بر اساس آماری که رسانه های داخلی و خارجی طی روزهای اخیر ارائه کرده اند، تعرفه‌ های اعلام‌شده نشان می دهد قیمت هر کیلووات ساعت برق از ۱۰ لیر به ۶۰۰ لیر در سطح مصرف پایین و تا ۱۴۰۰ لیر در سطح مصرف بیش از ۳۰۰ کیلو وات‌ ساعت افزایش یافته است؛ یعنی افزایشی تا ۱۴۰ برابر! هزینه برق ژنراتورهای خصوصی نیز بیش از تعرفه رسمی برق دولتی می‌باشد. بر پایه همین گزارشات، بازار مسکن نیز از موج گرانی‌ها در امان نمانده است. طبق گزارش‌ های منتشرشده، اجاره‌ بها در مه ۲۰۲۶ نسبت به مدت مشابه سال قبل ۶۵٫۷ درصد افزایش یافته است. هزینه حمل‌ و نقل نیز تنها در مقایسه با ماه قبل، ۱۷ درصد رشد داشته و بر هزینه‌ های روزمره خانوارها افزوده است.

جولانی تنها به افزایش سرسام آور قیمت نان و حامل های انرژی و یا اجاره بها قناعت نکرده است بلکه با حذف تعرفه های دولتی خدمات پزشکی و درمانی مردم را به ستوه آورده است. حذف خدمات درمانی رایگان و دشوارتر شدن دسترسی به خدمات بهداشتی، فشار بیشتری بر خانواده‌ها وارد کرده است. فقر روزافزون مردم سوریه از نگاه برخی از نهادهای بین المللی نیز دور نمانده است کمااینکه بر اساس گزارش برنامه توسعه سازمان ملل متحد، حدود ۹۰ درصد جمعیت سوریه در فقر مطلق زندگی می‌کنند.

حقوق کارمندان دولتی گویا از حدود ۲۵۰ هزار لیر به ۷۵۰ هزار لیر و نهایتاً به حدود یک میلیون لیر رسیده است در مقابل افزایش هزینه کالاها و خدمات اساسی به میزانی تصاعدی بوده است که افزایش حقوق و دستمزدها به چشم نمی آید.

آمار و ارقام مورد اشاره بخوبی اثبات می کند که آمدن جولانی نه تنها بهبود زندگی مردم سوریه را به همراه نداشته و گشایش اقتصادی در وضعیت مردم این کشور رقم نزده است بلکه دامنه و وسعت مشکلات اقتصادی مردم را نیز به شدت افزایش داده است.

کشورهای متفاوت، نتایج یکسان
آنچه امروز مردم سوریه تجربه می کنند مردم برخی دیگر از کشورها نیز لمس کرده اند. بعد از حمله ایالات متحده به عراق و حتی لیبی نیز رسانه ها و شخصیت های خوش بین به غرب در فضای عمومی جوامع بشری اینگونه القاء می کردند که حضور آمریکا در این کشورها، دوران جدیدی از رفاه و شکوفایی را برای مردم رقم می زند اما نیم نگاهی به وضعیت امروز این کشور نشان می دهد که نه تنها در کوله پشتی متجاوزان آمریکایی برای آنها آزادی، رفاه و پیشرفت به عنوان سوغاتی داده نشد، بلکه آنها امروز بخوبی دریافته اند که آغاز تجاوز ، شروع فقر و تنگدستی مردم و چندپارگی جغرافیای برای آنها بوده است. لشگرکشی امریکا به کشورها نه تنها نظام یکسدت و حاکمیت سیاسی مستقل کشورها را به هرج و مرج و حاکمیت های چندگانه تبدیل می کند بلکه غارت اموال و منافع ملی را نیز رونق می دهد شبیه همان بلایی که امروز بر سر منابع نفتی ونزوئلا ، لیبی و عراق و حتی افغانستان آمده است و منافع حاصل از آن به جای سرریز شدن به جیب مردم کشورشان در بانک های آمریکایی دپو می شود.