گزارش ویژه از جلسه بازجویی هگل در سنا آمریکا

متن کامل مقاله بیل وان اوکن در پایگاه تحلیلی ورلد سوسیالیست که روز 15 بهمن 1391 (3 فوریه 2013) منتشر شده در ادامه می آید.

جلسه روز پنج شنبه سنای آمریکا برای تایید نامزدی چاک هیگل، در برخی مواقع لحن تفتیش عقاید به خود گرفت به طوری که گزینه باراک اوباما رئیس جمهور این کشور برای تصدی سمت وزیر دفاع مجبور شد مواضع قبلی خود را در انتقاد از اسرائیل پس بگیرد و حمایت خود را از نظامی گری افسارگسیخته آمریکا ابراز کند. هیگل که کهنه سرباز جنگ ویتنام و سناتور سابق جمهوریخواه از ایالت نبراسکا است، نهایت تلاش خود را کرد تا خود را به عنوان حامی سرسخت استفاده از قدرت نظامی آمریکا در سراسر جهان به تصویر بکشد.

نامزد تصدی سمت وزیر دفاع آمریکا در ابتدای نشست کمیته نیروهای مسلح سنای آمریکا اعلام کرد: «جهان بینی کلی من به هیچ وجه تغییر نکرده است: اینکه آمریکا قدرتمندترین ارتش جهان را دارد و باید آن را حفظ کند، اینکه ما باید رهبری جامعه بین المللی را به منظور مقابله با تهدیدها و چالش ها برعهده داشته باشیم و با یکدیگر از فرصت ها بهره برداری کنیم؛ اینکه ما باید از همه ابزار قدرت آمریکا برای حفاظت از شهروندان و منافع خود استفاده کنیم». هیگل با تکرار ادعاهای دولت اوباما در خصوص پایان دادن به جنگ آمریکا در افغانستان، در عین حال حمایت خود را از ادامه اشغال این کشور از طریق حفظ هزاران نیرو پس از ضرب الاجل سال 2014، ابراز کرد.

وی تاکید کرد: «نیروهای آمریکایی که پس از سال 2014 در افغانستان می مانند، دو مسئولیت دارند: مبارزه با تروریسم به ویژه برای هدف قرار دادن القاعده و گروه های وابسته به آن و آموزش و مشاوره دادن به نیروهای افغان». هیگل وعده داد که واشنگتن به مبارزه با تروریسم در جهان «در مکان هایی همچون یمن، سومالی و شمال آفریقا» ادامه خواهد داد و پنتاگون باید «به سرمایه گذاری و دستیابی به ابزارهایی به منظور کمک به این مبارزه همچون (استفاده از) نیروهای عملیات ویژه و فناوری های شناسایی، تجسسی و اطلاعاتی جدید» ادامه دهد.

وی همچنین تعهد خود را به حفظ «همه گزینه ها روی میز» که اصطلاحی در خصوص جنگ با ایران بر سر برنامه هسته ای این کشور است، اعلام کرد. هیگل در ادامه حمایت خود را از حفظ «برتری نظامی کیفی» اسرائیل در خاورمیانه، به روز کردن زرادخانه تسلیحات هسته ای آمریکا و آماده شدن برای «تهدیدها و چالش های آتی» (منظور چین است) از طریق «اختصاص منابع (آمریکا) به سمت منطقه آسیا-اقیانوس آرام» ابراز کرد.

به رغم اینکه اعضای دموکرات کمیته سنای آمریکا عمدتا تلاش کردند وجهه هیگل را به عنوان ادامه دهنده سیاست های نظامی لئون پانتا وزیر دفاع فعلی و رابرت گیتس وزیر دفاع سابق این کشور به تصویر بکشند ولی برخی از همکاران جمهوریخواه سابق نامزد تصدی ریاست پنتاگون به طور بی رحمانه وی را سوال پیچ و به اظهارات و آرای قبلی هیگل اشاره کردند که به گفته آنها، نشان دهنده ناکافی بودن وفاداری وی به اسرائیل، نرمش در برابر ایران و عدم حمایت از جنگ عراق است.

آنها به ویژه به مصاحبه آرون دیوید میلر مقام سابق وزارت امور خارجه آمریکا با هیگل در کتابی استناد کردند که در جریان آن، وی گفته بود: «لابی یهودی، افراد زیادی را این بالا (کنگره) مرعوب می کند.

من یک سناتور اسرائیلی نیستم. من یک سناتور آمریکایی هستم. این فشار باعث می شود ما برخی مواقع کارهای احمقانه انجام دهیم». این سخنان و برخی دیگر اظهارات که در این نشست مورد انتقاد قرار گرفت، منعکس کننده نگرانی بخش هایی از نظام سیاسی است دال بر اینکه ممکن است حمایت مطلق آمریکا از اسرائیل و بیشتر اقدامات غیرمسئولانه اش در خاورمیانه برای منافع امپریالیسم آمریکا، مضر باشد.

هیگل در گذشته از سیاستی سنجیده تر حمایت کرده ولی این موضعی است که هم اکنون به طور کامل به حاشیه رانده شده است. وی در این جلسه، سخنان خود را پس گرفت و بارها با تاکید بر حمایت خود از اسرائیل، اعلام کرد متاسف است که به جای عبارت «لابی اسرائیلی» از عبارت «لابی یهودی» و به جای واژه «نفوذ» از واژه «ارعاب» استفاده کرده است. چندین شخصیت دموکرات نیز هیگل را تحت فشار قرار دادند تا حمایت بدون قید و شرط خود را از اسرائیل، به روشنی ابراز کند.

این اظهارات در عین حال برای لیندزی گراهام سناتور جمهوریخواه از ایالت کارولینای جنوبی ناکافی بود که بارها تاکید کرد هیگل باید نام افرادی را که به گفته وی، تحت نفوذ لابی اسرائیلی هستند، اعلام کند.

هیگل در عین حال با خودداری از این اقدام، پاسخ داد: «من نمی توانم برای شما مثال بزنم». اگر هیگل صادق بود، به خود این جلسه بازجویی و تسلیم شدن خودش اشاره می کرد. 

هیگل به علت مخالفت با اعزام نیروهای تازه نفس آمریکایی به عراق در سال 2007، با انتقاد مشابهی از جانب جان مک کین سناتور جمهوریخواه ایالت آریزونا مواجه شد. به رغم اینکه هیگل در سال 2002 به مجوز جنگ رای مثبت داد ولی بعدا به منتقد سیاست های دولت جرج بوش رئیس جمهور سابق آمریکا در عراق تبدیل شد.

وی همچنین از مک کین در انتخابات ریاست جمهوری سابق دو هزار و هشت در آمریکا حمایت نکرد. مک کین در این جلسه بارها با قطع سخنان هیگل، خواستار پاسخ «بله یا خیر» وی به این پرسش شد که آیا مخالفت وی با افزایش تعداد نظامیان آمریکایی در عراق، درست بوده است یا غلط. هیگل با خودداری از دادن چنین پاسخی، اعلام کرد «قضاوت را به تاریخ واگذار می کند».

اگر هیگل جرئت می کرد بگوید که تصمیمش درست بوده، احتمالا نامزدی اش لطمه می دید زیرا «موفقیت» ادعایی طرح اعزام نیروهای بیشتر به عراق، مورد اتفاق نظر هم دموکرات ها هم جمهوریخواهان است.

دیگر نمایندگان از هیگل به علت از جمله خودداری از امضای نامه سال 2001 سنا در همبستگی با اسرائیل و محکومیت سازمان آزادیبخش فلسطین و یاسر عرفات رهبر وقت آن، رای ندادن به قطعنامه سال 2007 در تعیین سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ایران به عنوان سازمانی تروریستی و اشاره به حمله اسرائیل به لبنان در سال 2006 به عنوان یک «کشتار تهوع آور»، انتقاد کردند.

بیشتر تحلیلگران در واشنگتن پیش بینی می کنند که به رغم خصومت شدید ابراز شده توسط جمهوریخواهان برجسته عضو این کمیته، نامزدی هیگل در کل سنا به تایید خواهد رسید.

نتیجه هر چه که باشد، هیگل در این جلسه، خود را خوار و خفیف کرد و تلاش کرد از مواضع معدودی که به عنوان سناتور اتخاذ کرده که وی را از دیگر دموکرات ها و جمهوریخواهان متمایز کرده است، اعلام برائت کند. این نشست همچنین به روشنی، نشان دهنده تغییر جهت کل نظام سیاسی آمریکا به سمت راست و تعهد تزلزل ناپذیر این کشور به نظامی گری و جنگ بود.