مخاطب فیلم من سینما را هنر می‌داند نه سرگرمی

به گزارش «سراج24» نشست پرسش و پاسخ فیلم سینمایی «قاعده تصادف» با حضور بهنام بهزادی (کارگردان)‌، امین جعفری (مدیر فیلم‌برداری)، یدالله نجفی (صدابردار) و اشکان خطیبی، مهرداد صدیقیان، امیر جعفری (بازیگران) در سالن سعدی مرکز همایش‌های برج میلاد لحظاتی پیش برگزار شد.

در ابتدای نشست شهیدی‌فرد مجری نشست از کارگردان و تهیه‌کننده فیلم «یک، دو، سه،... پنج» عذرخواهی کرد و گفت: پیش از برگزاری نشست‌ها برگزارکنندگان جشنواره به تهیه‌کننده و کارگردان‌ها اعلام کردند که تنها شش نفر از اعضای گروه می‌توانند در روی صحنه قرار بگیرند و به سؤالات پاسخ دهند اما من اینجا از کارگردان و تهیه‌کننده فیلم عذرخواهی می‌کنم.

*بهزادی: مخاطب فیلم من سینما را هنر می‌داند نه سرگرمی

بهنام بهزادی در ادامه نشست ابراز خرسندی کرد که فیلم را در کنار اهالی رسانه دیده و در جلسه حضور دارد و درباره مخاطب این فیلم توضیح داد: مخاطب فیلم من مخاطبی است که سینما را هنر می‌داند نه سرگرمی. افرادی که دوست ندارند راه‌های رفته و تکراری را در سینما تکرار کنند و شاهد آنها باشند فرم و محتوا برایشان اهمیت دارد هرکسی که سینما را ‌می شناسند می‌تواند مخاطب فیلم من باشد.

وی درباره ایده ساخت فیلم توضیح داد: پس از ساختن فیلم «تنها دو بار زندگی می‌کنم» که متأسفانه دو سال تأخیر در اکران آن پیش آمد و مشخص نبود که فیلم توقیف است یا مشکلی دیگری دارد به حراست ساخت فیلمی درباره جوانان افتادم از همان سال‌ها تحقیقات را آغاز کردم  تحقیقاتی مفصلی که از 500 والدین و جوانان تحقیق کردم و پایشی کیفی انجام دادم. تحقیقات اینترنتی مدتی زیادی را از وقتم گرفت اما به مرحله‌ای رسیدم و احساس کردم که جوانان را به خوبی می‌شناسم. بارها و بارها فیلم‌نامه را بازنویسی کردم.

وی درباره ایده پلان سکانس در فیلمش گفت: ایده پلان سکانس بخشی از فرم کلی فیلم‌نامه است که در سناریو و ساختار کلی فیلم آن را در نظر گرفته بودم بخشی نبود که آن را به فیلم اضافه کنم. شخصاً‌ تصورم این است که فیلم‌نامه با خود فرم و شکل ساخت را همراه دارد.

*بهزادی: آسیب‌شناسی رابطه جوانان و والدین

بهزادی درباره نقش خانواده در فیلم «قاعده تصادف» گفت: این فیلم آسیب‌شناسی روابط خانوادگی است و ارتباط بین جوانان و والدین را بررسی می‌کند. فیلم کار زیادی از عهده‌اش بر نمی‌آید ما تلاش کردیم بتوانیم درک متقابلی از رابطه جوانان و والدین را در فیلم نشان بدهیم.

امیر جعفری درباره حضورش در نقش پدری سخت‌گیر گفت: فیلم‌نامه از اردیبهشت‌ماه قرار بود تولید شود اما آبان‌ماه جلوی دوربین رفت. دو ماه تمرین کردیم و در خلال تمرین به نقش نزدیک شدم و به عقیده من این فیلم به موقعیت خانواده لطمه‌ای نمی‌زند بلکه نگرانی پدر از وضعیت فرزندش در فیلم به خوبی دیده می‌شود.

* بهزادی: فقط در حد و اندازه خودم به نسل چهارم نگاه کردم

بهزادی در ادامه نشست درباره اینکه نگاهش به فرزندان نسل چهارم گفت: من در حد و اندازه خودم و توانایی‌هایی که داشتم به نسل چهارم نگاه کردم من بخشی از روابط و شرایط آن را در فیلم ارائه دادم و نمی‌توان گفت به صورت مطلق به آنها نزدیک شدم.

امین جعفری درباره تکنیک دوربین روی دست فیلم گفت:‌ استفاده از تکنیک دوربین روی دست به دلیل واقعی دیدن فیلم و اتفاقات درون آن بوده است زیرا معتقد بودیم چشم انسان ثابت نیست و حرکت می‌کند.

بهزادی درباره تکنیک دوربین روی دست توضیح داد: برای اینکه یک نگاه ناظر را در فیلم دنبال کنیم از تکنیک دوربین روی دست استفاده کردیم با امکانات و شرایطی که در اختیار داشتیم. به نظرم یکی از شانس‌های من در ساخت این کار حضور امین جعفری بود زیرا او پختگی و توانایی افراد با تجربه را با خود داشت همچنین انرژی و پویایی خوبی را در فیلم نشان داد.

امین جعفری در ادامه درباره نورپردازی فیلم نیز گفت: نورپردازی را هم سعی کردیم به سمت کارهای واقعی و رئال ببریم نور را به گونه‌ای طراحی کردیم که در زندگی واقعی وجود دارد البته رنگ‌ها در نمایش فیلم به هم ریخت.

اشکان خطیبی درباره حضورش در فیلم «قاعده تصادف» اظهار داشت: در ابتدا باید عذرخواهی کنم از بازیگرانی که نتوانستند روی سن بیایند این کاری گروهی و جمعی بود خوشانس بودم که در این گروه حضور داشتم با تمام مشغله و گرفتاری‌هایی که داشتم از جمله حضور در تئاتر کار را پذیرفتم.

مارتین شمعون‌پور سازنده موسیقی و یکی از بازیگران فیلم گفت: برای بازی زحمت زیادی نکشیدیم هرچه زحمت برعهده کارگردان و دیگر بازیگران بود اما در مورد موسیقی من سازنده موسیقی تئاتر نیز هستم و برای ساخت موسیقی از فضای تئاتر استفاده کردم من موسیقی را فراتر از اجرا ندیدم برخلاف سایر موسیقی‌های فیلم که با یک اتفاق آغاز یا پایان می‌یابد ما براساس تمرین درون فیلم موزیک را تنظیم می‌کردیم.

*بهزادی: تئاتر بستری برای روایت داستان

بهزادی درباره تئاتری بودن میزانسن‌های فیلم گفت: هر فیلمی ساختار و فرم کلی دارد در این فیلم گروهی از بچه‌های تئاتر را می‌بینم و باید انگاره‌های تئاتر را در فیلم ببینیم و به ذهن بیننده این انگاره‌ها متبادر شود. خوشحالم هنری مانند تئاتر در کارم دیده می‌شود. من خودم تئاتر را بسیار دوست دارم اما در فیلم سعی کردم علاوه بر استفاده از انگاره‌های تئاتر از امکانات سینما نیز بهره بگیریم تئاتر بستری برای روایت داستان ما بود.

یدالله نجفی صدابردار تأکید کرد: در این کار رشید دانش 95 درصد صداها را گرفت و البته با هم مشورت می‌کردیم پلان‌های طولانی کار را ساخت می‌کند اما اینجا باید از تلاش و زحمات امیرحسین قاسمی که به دقت و ظرافت صداگذاری کرد تشکر کنم.

مهرداد صدیقیان درباره حضورش در فیلم توضیح داد: ما در این کار گروه بازیگری بودیم و اینجا باید از محمدرضا غفاری تشکر کنم که به سهم خود به من خیلی کمک کرد کار ما شبیه کار گروه‌های تئاتری بود هر کسی به نوبه خودش به دیگری کمک می‌کرد من در ارائه نقش سعی کردم بخشی از رفتارهای خودم را به آن اضافه کنم تا باورپذیرتر جلوه کند.

بهزادی در خاتمه درباره بازی‌ها توضیح داد: دو ماه تمرین داشتیم سعی کردیم بازی‌های قابل قبول و یک دستی ارائه دهیم اگر جایی احساس می‌شود بازی خوب نیست من باید تکرار یا تصحیح می‌کردم اما سعی کردیم بازی‌های یکدستی را ارائه دهیم.