محمدمهدی داماد

ایران، آندلس نشود!

ایران، آندلس نشود!

 

 

به گزارش سراج24: «حجاب» در جامعه اسلا‌می، یکی از مهم‌ترین احکام الهی و از مؤثرترین راهکارها برای حفظ اخلاق است.78 سال پیش در 17 دی‌ماه 1314 هجری خورشیدی، به دستور اجانب ضداسلام کشف حجاب به دست رضاخان خائن و دست‌نشانده عملی شد. از آن پس بود که به رغم مقاومت شیرزنان ایرانی مسلمان در برابر این اقدام فجیع؛ اما جامعه آماده اجرای این مورد غم‌انگیز شد.

با پیروزی انقلاب اسلامی انتظار می‌رفت بار دیگر حجاب اسلامی روزهای خوبی را آغاز کند و چنین نیز شد اما با پایان جنگ تحمیلی و آزادی غربی و تجمل‌گرایی‌‌ای که با دولت کارگزاران بر جامعه ایرانی تحمیل شد و تشدید تهاجم فرهنگی و جنگ نرم غرب و صهیونیزم علیه جامعه اسلامی ایران و با گسترش اباحی‌گری در دولت اصلاحات و دولت دهم، بدحجابی و بی‌حجابی بار دیگر رونق یافت.

اکنون مدت‌هاست رواج بدحجابی و بی بند و باری در جامعه اسلا‌می،‌ ذهن مؤمنان، دینداران و دلسوزان فرهنگ اصیل اسلامی ـ ایرانی را به خود مشغول کرده است.

آنچه مسلم است، وضع فعلی پوشش و حجاب در ایران، مطلوب و در شأن یک جامعه دینی که 300 هزار شهید را ظرف یک جنگ تحمیلی 8 ساله برای تحقّق احکام نورانی اسلام تقدیم کرده است، نیست.

نحوه پوشش برخی زنان و دختران در سطح شهر، دانشگاه‌ها و مراکز به اصطلاح علمی، بوستان‌ها و... فرهنگ دینی ما را به استهزا گرفته است. لباس‌های تنگ،‌ مانتوهای کوتاه، شلوارهایی با رنگ‌هایی عجیب و طرح‌هایی غریب و اخیراً ساپّرت‌های چسبان آن هم با قیمتی بسیار نازل به راحتی در فروشگاه‌ها و مغازه‌های ام‌القرای جهان اسلام عرضه می‌شود. آزارهای لفظی خیابانی علیه زنان و دختران محجبه که اخیراً به صورت فیزیکی آن هم از سوی برخی زنان به جرم(!) امر به معروف و نهی از منکر نیز مشاهده شد، افزایش یافته است، انواع و اقسام مدل‌ها و مانکن‌های غربی مروّج فساد و محرّک به صورت آزادانه در مجله‌هایی که متأسفانه مجوز هم دارند، تبلیغ می‌شوند، استفاده ابزاری از چهره زنان در روزنامه‌ها و هفته‌نامه‌ها افزایشی شدید داشته است،‌ در سینما و تلویزیون جمهوری اسلامی، زن چادری یا معتاد یا فقیر و شوربخت یا دزد و ... نمایش داده شده و هر زن باکلاس، مرفه، دارای زندگی شیک و خانه بزرگ حتماً بدحجاب نشان داده می‌شود و...  

بی‌تردید، مسؤولا‌ن نظام اسلا‌می،‌ موظف به تدوین قوانین خاص در این زمینه و ارائه الگویی مناسب برای رواج حجاب اسلامی هستند ولی متاسفانه، نه تنها چنین اراده‌ای در دولت جمهوری اسلامی دیده نمی‌شود بلکه هر گاه چنین تصمیمی نیز در دیگر دستگاه‌های حکومت گرفته می‌شود، برخی مطبوعات و رسانه‌های خاص و بعضی گروه‌های سیاسی تلا‌ش می‌کنند از تدوین و اجرایی شدن چنین راهکارهایی ‌ممانعت جلوگیری کنند؛ در حالی که این مخالفت‌ها، و نقدهای بی‌پایه و غیرمدنی، به هیچ وجه برخاسته از ایده و نگرش عمومی جامعه و مردم نیست و لزوم پرداختن به این معضل اجتماعی و رفع آن یا حداقل ممانعت از گسترش بیش از اینِ آن،‌ یک خواست عمومی است. جای بسی تاسف است وقتی چند روز پیش که یک استاد سابقاً مسیحی و شیعه‌شده فرانسوی، وارد یکی از دانشگاه‌های کشورمان شد، با تعجب و تأسف به نگارنده گفت: پوشش و ظاهر دختران و زنان در دانشگاه‌های فرانسه و سایر کشورهای اروپا، پوشیده‌تر و ساده‌تر از دانشگاه‌های ایران است!

به گفته وی،‌ آرایش دختران در محیط های علمی و دانشگاهی معتبر اروپا، اهانت محسوب می شود زیرا به اعتقاد آنان، این عمل، مربوط به مکان‌های خاصی مثل کلوب‌های شبانه، دیسکوها و ... است، نه دانشگاه.

او ابراز شگفتی کرد از اینکه چگونه این نحوه پوشش و آرایش غلیظ، در دانشگاه‌های «جمهوری اسلا‌می» مشاهده می‌شود و کسی هم از آن جلوگیری نمی‌کند(!)

رواج روزافزون بدحجابی به عنوان امری نابهنجار، در ایران اسلامی در حالی رخ می‌دهد که دین ما نسبت به فراگیری این گناه کبیره، هشدار داده و آثار و تبعات نامطلوبی را وعده می‌دهد. شریعت اسلام، بدحجابی و بی‌حجابی را زمینه‌ساز بسیاری از نابهنجاری‌های اجتماعی بعدی عنوان کرده است. کتاب آسمانی ما قرآن مجید، در آیات متعددی ‌به این موضوع پرداخته و تکلیف مردان و زنان مؤمن را در این باره مشخص فرموده است.

پس تداوم تسامح مسؤولا‌ن در برابر مفسدان اجتماعی و کسانی که با روح و روان مؤمنین بازی کرده و موجب انحراف جوانانی می‌شوند که اگر گرفتار شهوت حرام نشوند، می‌توانند از آینده‌سازان ایران عزیز باشند، قابل دفاع نیست.

 

* راهکار چیست؟

 

به نظر می‌رسد یکی از راهکارهای جلوگیری از تشدید این گناه بزرگ، به کارگیری روش‌های صحیح و منطقی به دور از افراط‌گری و تفریط باشد. نخستین و مهم‌ترین اقدام آن است که با احیای واقعی ـ و نه شعاری ـ امر به معروف و نهی از منکر، زمینه اجرای احکام شرع از جمله حکم الهی حجاب را فراهم ساخت. به طور طبیعی، اگر یک آمر به معروف یا ناهی از منکر، احساس کند پس از انجام این فریضه الهی، مورد آزار لفظی ـ دشنام‌دهی و هتک حرمت زبانی ـ یا حتی جرح فرد بزه‌کار قرار گرفته و هیچ مرجع قانونی نیز آنطور که باید و قانون می‌گوید، از او حمایت نمی‌کند و یا حتی به عکس به جای مجرم، باید خود در محاکم قضائی پاسخگو هم باشد(!) دیگر به انجام این کار، ‌رغبتی نخواهد داشت. بنابراین، وظیفه مسؤولا‌ن و قانون‌گذاران جامعه، ‌تدوین الگو و قانونی مناسب در این زمینه است.

در کنار این موضوع، فرهنگ‌سازی دینی در رسانه‌های صوتی ـ تصویری، مجازی و مطبوعات،‌ افزایش آگاهی‌های فرهنگی و اجتماعی، بهبود وضعیت اقتصادی و معیشتی، الگوسازی مناسب برای جوانان از طریق ارائه و معرفی الگوهای واقعی و نه فوتبالیست‌ها و به اصطلاح هنرمندان غرب‌زده کشور، تسهیل امر ازدواج، ایجاد محیط های سالم فرهنگی و امکانات بیشتر و بهتر برای دختران نوجوان و جوان و بانوان، نظارت دقیق‌تر بر ورود محصولا‌ت فرهنگی، ‌شناسایی و برخورد با مفسدان اجتماعی‌ای که سازماندهی شده‌اند تا فحشا را در جامعه ترویج کرده و آن را «عادی» کنند، از ضرورت‌هایی است که می‌تواند در کنار برخورد قاطع و معقول ـ نه افراطی و بیشتر از خطای مرتکب شده و نه تفریطی و صلح کلی و حتی نوازش آنها!! ـ با مفسدان اجتماعی موثر واقع شود.

مسؤولان باید صدای پای آندلُسیزه شدن ایران را زودتر بشنوند!

اخبار مرتبط

امام جمعه گرمسار خواستار تشکیل کارگروه ویژه حجاب و عفاف شد

مرثیه‌ای تکراری در رثای چادر مشکی / چگونه بزرگترین واردکننده چادر شدیم؟

«موبایل»؛ پول‌سازترین پلتفرم بازی در ایران

0 نظر

ارسال نظر

capcha